(จุดเริ่มต้น)
บ้านสีฟ้าของเรา
ที่มีดอกไม้ทะเลแกว่งไปมา
ฉันกำลังพูด
กับพี่น้อง
จำนวนนับไม่ถ้วน
ในภาษาฟองน้ำ
จำได้ไหม
เมื่อนานแสนนานมาแล้ว
เธอกับฉันอาศัยอยู่
ในทะเลสีฟ้าด้วยกัน
แมงกะพรุน หอยเม่น
ปลา และปู
ทั้งหมดนั่น
เป็นพี่น้องเธอ
โซสุเกะ กลับมานะ
โอเค
ปลาทองนี่
มันติด
แปลกจัง
โอ้
ตายหรือยังนะ
เลียมือฉันด้วย มันยังไม่ตาย!
โซสุเกะ เราต้องไปแล้ว
ลิซ่า ผมจับปลาทองได้
ลมนี่ให้ความรู้สึกแปลกๆ
โซสุเกะ แม่จะสตาร์ตรถแล้วนะ
เจอเธอหรือเปล่า
ว่าไงนะ โดนมนุษย์จับไปงั้นเหรอ
นี่มันแย่มาก แย่จริงๆ
ตายหรือยังเนี่ย
มันยังมีชีวิตอยู่!
โซสุเกะ แม่จะสายแล้วนะ!
ลิซ่า ผมจับปลาทองได้
ปลาทองเหรอ
จับมาจากหินข้างล่างโน่น
ขอโทษนะคะ แต่คุณจะมาใช้ สารกำจัดวัชพืชตรงนี้ไม่ได้นะ
คุณพระช่วย ไม่ใช่ครับ นี่น้ำทะเลล้วนๆ
มันช่วยรักษาความชุ่มชื้นให้ตัวผม
ให้แน่ใจนะว่าไม่ใช่สารกำจัดวัชพืช
โชคดีค่ะ
แย่มากเลย
ประหลาดจริงๆ ตานั่น
แต่อย่าพูดแบบนั้นกับคนแปลกหน้านะ โซสุเกะ
ไม่พูดหรอกครับ
เอาไปโรงเรียนด้วยเหรอ
ครับ
ครูจะไม่ว่าเหรอ
ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวผมดูแลเธอเอง
น่ารักดีนะ
พวกเขาจะใช้อู่แห้ง
เอ้านี่ กินก่อนเราจะไปถึงนะ
เธออาจจะหิว
อยากกินมั้ย
แผลผมหายไปแล้วนี่
ผมจะตั้งชื่อเธอว่าโปเนียว
เธอวิเศษมากๆ เธอมีเวทมนตร์
โปเนียวรักษาแผลให้ผม
เอาแฮมหน่อยมั้ย
ลิซ่า โปเนียวชอบแฮมด้วย
ฉันก็ชอบเหมือนเธอล่ะ
ไม่นะ
น่าขยะแขยง
เร็วเข้า ลิซ่า!
สกปรกจริงๆ เหลือจะทน
อรุณสวัสดิ์
ดูสิโปเนียว นั่นบ้านเราแหละ
แม่ส่งตรงนี้ โอเคนะ
โอเคครับ
- เรียนให้สนุกนะจ๊ะ - ไว้เจอกันครับ
อรุณสวัสดิ์ ขอโทษที่สายนะคะ
- ไปเอารถเข็นของโนริโกะมาให้หน่อยได้มั้ย - ได้ค่ะ
อรุณสวัสดิ์ โซสุเกะ
ผมยุ่งอยู่ โยชิเอะ ไว้ค่อยคุยกันนะครับ
ตายแล้ว
ไงจ๊ะ โซสุเกะ
ตอนนี้คุยไม่ได้ครับ โทกิ
แหมๆ
บางทีครูอาจจะโมโห
รู้แล้ว
รอนี่นะ เดี๋ยวฉันจะกลับมา อีกไม่นาน
แต่ถ้าแมวมาล่ะ
อยู่นี่นะ เดี๋ยวฉันกลับมา
ไว้เจอกันนะ
ไม่เป็นไรค่ะ เธอไม่เป็นไรหรอก
โอเค ขอบคุณค่ะ บ๊ายบาย
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณครู
สวัสดีจ้ะ โซสุเกะ
เป็นยังไงบ้างจ๊ะ
- โซสุเกะ - คุมิโกะ...
ชอบชุดฉันหรือเปล่า แม่ซื้อให้ล่ะ
ไปเล่นกันเถอะ โซสุเกะ
ตอนนี้ไม่ได้ ฉันไม่ว่าง
ทำไมล่ะ
บอกแล้วไงว่าไม่ว่าง
ไม่สนุกเลย
เธอนี่ไม่สนุกเลย
โปเนียว
โซสุเกะเหรอ
คุมิโกะ...
อะไรน่ะ
เธอไม่ควรเอาของมาที่โรงเรียนนะ
ต้นไม้พวกนี้ไม่ได้อยู่ในเขตโรงเรียนซะหน่อย
มาดูหน่อย
อุ๊ย ปลาทองนี่นา
ไม่ใช่ปลาทอง โปเนียวต่างหาก
โปเนียวเหรอ ฉันอยากเห็น
สัญญาว่าจะไม่บอกใครนะ
สัญญา!
อะนี่ น่ารักใช่มั้ย
อ้วนออก ปลาทองฉันน่ารักกว่าเยอะเลย
มันเป็นความผิดของคุมิโกะ เขาหยาบคายกับเธอ
เดี๋ยวเติมน้ำให้นะ
โปเนียว
เธอทำฉันกลัวนะ
แปลกจังเลย นั่นมันเสียงโซสุเกะนี่
แต่เขาน่าจะอยู่ที่โรงเรียนนี่นา
หูคงฝาดไปเอง
ผมอยู่นี่ครับ โยชิเอะ
ว่าแล้วเชียวว่าได้ยินเสียงเธอ
ผมมีความลับหรือเปล่า
- มี - ถูกเผง
โอเค ความลับผมสีอะไร
- แดง - แดง
เดาเก่งจัง
รู้ได้ยังไง
ให้เราดูหน่อย
โอเค
สวยจังเลย
น่ารักมาก
เธอชื่อโปเนียว
เธอชอบแฮมมากๆ และเธอมีเวทมนตร์ด้วย
นิ้วผมเป็นแผลและเธอรักษาให้
สงสัยจังว่าเธอจะรักษาขาเราได้มั้ย
เราจะได้วิ่งไปวิ่งมาเหมือนเธอ
ผมต้องถามโปเนียวดูก่อนนะ
ขอฉันดูหน่อยสิ
ได้ครับ โทกิ
พระเจ้าช่วย มันมีหน้า
เร็วเข้า โยนกลับลงทะเลไป
ไม่งั้นมีสึนามิมาแน่ๆ
เธอนี่งมงายจังนะ โทกิ
ปลาแบบนี้จะนำโชคร้ายมาให้
ใครๆ ก็รู้
สึนามิมาแล้ว!
สึนามิมาที่นี่แล้ว
สึนามิ!
มีอะไรเหรอคะ โทกิ
ดูเสื้อผ้าฉันสิ
โซสุเกะ
กลับมานี่แล้วมาขอโทษโทกิซะ
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะปกป้องเธอเอง
โซสุเกะ
โปเนียว
โปเนียว โซสุเกะ
โปเนียว... รัก... โซสุเกะ
ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
โปเนียวรักโซสุเกะ
โปเนียว
โซสุเกะ
โปเนียว
ฟังนะ โซสุเกะ มันอาจเป็นชะตาก็ได้
ลูกเปลี่ยนชะตาไม่ได้หรอกนะ
โปเนียวเกิดที่ทะเล
เธอก็แค่กลับบ้าน แค่นั้นแหละ
ยังไงก็หวังว่าชายประหลาดคนนั้นจะไปแล้วนะ
ขอชิมหน่อย
เร็วเข้า ละลายหมดแล้ว
ไม่เลวนะ
ร่าเริงหน่อย โคอิจิจะกลับบ้านคืนนี้นะ
เขาต้องผิดหวังแน่ถ้าลูกซึมแบบนี้
วันนี้ไม่ลงไปในน้ำแล้วนะ โอเคนะ
ครับ
โซสุเกะ
ได้เวลาเข้ามาแล้ว
คิดว่าถังนี่จะช่วยให้โปเนียวหาเราเจอมั้ยครับ
ไม่ลองก็ไม่รู้นะ
รับให้แม่หน่อย โซสุเกะ คงเป็นโคอิจิ
ครับ
ใช่ครับ ผมเอง
(โคงาเนอิมารุ)
ครับ ผมเอง
พ่อกลับไปไม่ได้แล้วคืนนี้
พ่อจะส่งสัญญาณไปให้ตอนอยู่ใกล้ๆ ฝั่งนะ
ครับ ลิซ่าจะคุยด้วย
โคอิจิเหรอ จ๊ะ... ว่าไงนะ
ต้องทำด้วยเหรอ
ก็ได้! งั้นก็ทิ้งลูกเมียไว้บนหน้าผาเถอะ
ฉันยอมแล้ว!
โซสุเกะ ไปกินข้างนอกกันเถอะคืนนี้
แต่ผมอยากกินที่บ้าน
เขามาแล้ว ปิดไฟหน่อย ลิซ่า
นั่นโซสุเกะ เขาเป็นอัจฉริยะ เพิ่งจะห้าขวบเอง
ภรรยาคุณต้องหงุดหงิดแน่
พ่อบอกว่าขอโทษ ลิซ่า
ไ-อ้-โ-ง่
พ่อบอกว่ารักแม่
รักมากๆ เลย
(ไอ้โง่)
เจ๋งจังเลย
(เดินทางปลอดภัย)
(ขอบคุณ)
(ราตรีสวัสดิ์)
อย่าร้องไห้นะ ลิซ่า
ผมจะไม่ร้องไห้
ผมสัญญากับโปเนียวไว้ว่าผมจะปกป้องเธอ
ผมหวังว่าเธอจะไม่ได้ร้องไห้อยู่
เอาละ มาร่าเริงกันดีกว่า
ฉันมีความสุขมากที่สุด
โอ๊ย
ไม่ต้องห่วงนะ โซสุเกะ
แม่แน่ใจว่าโปเนียวก็สบายดีเหมือนกัน
มากินกันเถอะ เราจะกินมื้อเย็น ของโคอิจิกันด้วยนะ
ความผิดของฉันแท้ๆ เลย
ที่พาเธอไปดูฉันนี่เป็นความผิดครั้งใหญ่จริงๆ
ฉันเตือนกี่ครั้งแล้วเรื่องมนุษย์...
ลมหายใจของพวกมันมีแต่มลพิษ
เอาสิ เธอต้องกินนะ
ไม่ได้ยินฉันเหรอ บรุนฮิลด์
ฉันจะกินแฮม
แฮมเหรอ
เธอไปทำอะไรของเธอมาเนี่ย
ตอบมานะ บรุนฮิลด์
ฉันไม่ได้ชื่อบรุนฮิลด์ ฉันชื่อโปเนียว
โปเนียวเหรอ
โปเนียวรักโซสุเกะ
ฉันจะเป็นมนุษย์
มนุษย์งั้นเหรอ
เธอไปรักสิ่งมีชีวิตที่ น่าขยะแขยงแบบนั้นได้ยังไงกัน
พวกมันขโมยทะเลแห่งชีวิต
ครั้งหนึ่ง... ฉันก็เคยเป็นมนุษย์
สุดท้ายฉันหนีจากชาติพันธุ์นั้นมาได้แล้ว
ฉันอยากได้มือ
ฉันไม่ชอบเท้าแบบนี้
ฉันอยากได้เท้าเหมือนโซสุเกะ
เหลวไหลจริงๆ
ดูฉันสิ มือกับเท้า
ดูสิ
- อย่าบอกนะว่าเธอกินเลือดมนุษย์มา - ดูสิ
อยากเจอโซสุเกะ
ไม่ เลือดเขาก่อกวนดีเอ็นเอเธอหมดแล้ว
กลับเป็นเหมือนเดิม... กลับเป็นเหมือนเดิม
กลับไป... กลับไป
ไม่ได้ผล ฉันต้องใช้พลังมากกว่านี้
ฉันอยากไป ฉันอยากไป
ฉันอยากไป
ปล่อยฉันออกไป
อยู่นิ่งๆ เจ้าเลือดปีศาจ
กลับเป็นเหมือนเดิม กลับสิ!
เหมือนแม่เธอเลย แข็งแรงมาก
ถ้าฉันขังเธอไว้แบบนี้ เธอน่าจะไม่เป็นไร
พลังของฉันน่าจะขังเธอไว้ได้ไม่นาน
เหมือนว่ามีแต่แม่เธอเท่านั้นที่ทำได้
ยาของฉันแรงเกินไปสำหรับเธอ
ชิ่ว ไปให้พ้น
โล่ปูของฉันกำลังอ่อนแอลง
มันอาจก่อกวนสมดุลแห่งธรรมชาติ
ใจเย็นไว้ๆ
ฉันรู้สึกไม่ดีทุกครั้งที่ต้องเจอเธอ
ชุดนี้น่าจะพร้อมแล้ว
ไม่มีรอยรั่วด้านล่างนี้
ประตูหลวม
ต้องมาซ่อมทีหลัง
ฉันจะปล่อยให้มีสิ่งมีชีวิตอะไร เข้ามาในนี้ไม่ได้ งั้นเรื่องใหญ่แน่
สุดยอด
ฉันรู้สึกได้ถึงพลังแห่งท้องทะเลในดีเอ็นเอฉัน
พอบ่อน้ำนี้เต็ม ยุคแห่งทะเลจะเริ่มต้นขึ้น
การปะทุแห่งชีวิตที่จะเทียบได้กับยุคแคมเบรียน
ยุคแห่งมนุษย์ที่น่ารังเกียจนี้จะจบสิ้นลง
ปิดเข้ามาๆ
ฟัน
โอ้โฮ
ฉันจะกลับไปหาโซสุเกะ
โซสุเกะ
กัปตัน ดูนั่นสิครับ
สึนามิ! หมุนเรือเข้าไปทางคลื่น
อะไรน่ะ
กัปตัน วิทยุไม่มีสัญญาณ เรดาร์ด้วยครับ
เด็กผู้หญิงเหรอ คงอายุพอๆ กับโซสุเกะ
บ๊ายบาย เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
รักษาตัวด้วยค่ะ
จะรอลิซ่าที่นี่เหรอ
ไม่เป็นไรครับ ผมจะไปทางลัด บายครับ
บ๊ายบายจ้ะ
ระวังด้วยนะ
ขอโทษนะ โซสุเกะ ไฟดับน่ะ
ประตูไม่เปิดใช่มั้ย
- ที่โรงเรียนเรียบร้อยดีนะ - ครับ
กลับบ้านเถอะ ลิซ่า เราไม่เป็นไรหรอก
แล้วคุณยายคาเนโกะล่ะ
เธอไม่เป็นไรหรอก เธอจะมาถึงแล้ว
ยังไงเราก็ค้างที่นี่อยู่แล้ว
เธอกลับตอนที่ยังกลับได้เถอะ
รอแม่เดี๋ยวนะ โซสุเกะ
ครับ
โยชิเอะ...
อ้าว โซสุเกะเองหรอกเหรอ
ฉันมองไม่ชัดเท่าไหร่ในที่มืด
นี่สำหรับคุณครับ
อะไรนี่
แล้วก็อีกอันสำหรับคุณด้วย โนริโกะ
ขอบใจจ้ะ
มองไม่เห็นอะไรเลย
พายุแรงมาก แย่กว่าไฟดับอีก
ฉันไม่อยากค้างคืนที่นี่
โอ้ ดีจัง ไฟมาแล้ว
ปลาทองนี่
บางทีเวทมนตร์ของโซสุเกะอาจทำให้ไฟกลับมา
พายุหนักมากในคืนนี้...
เรือควรใช้ความระมัดระวัง...
ทีวีนี่เปล่าประโยชน์
พวกโง่พวกนั้นพยากรณ์อากาศไม่ได้เรื่อง
เธอควรกลับบ้านนะ โซสุเกะ
ปลาทองของเธอจะนำโชคมาให้พวกเรา
เราไม่กลัวแล้ว
ครับ
นี่ของคุณครับ โทกิ
มันยับไปหมด นี่อะไรเนี่ย
แบบนี้ครับ
รู้แล้ว ตั๊กแตนนี่เอง
เปล่าครับ มันคือเรือ
เรือพ่อเธอใช่มั้ย
ครับ
ยังดูเหมือนตั๊กแตนอยู่ดี
เราจะกลับกันแล้ว โซสุเกะ บอกลาทุกคนได้แล้ว
ครับ
ไปก่อนนะครับทุกคน
บ๊ายบาย
อย่าให้ลมพัดเธอปลิวไปล่ะ
ขึ้นรถมา
โทรศัพท์ก็ใช้ไม่ได้เหมือนกัน
ทะเลสูงขึ้นเรื่อยๆ
เรือจะจมหรือเปล่าครับ
พวกเขาจะปลอดภัยกลางทะเล
แม่แน่ใจว่าโคอิจิอยู่ที่นั่น
ผมเห็นปลา ลิซ่า
คาดเข็มขัดไว้
(โอฮามะ ที่ 12)
คุณต้องเลี้ยวกลับไป ลิซ่า
เขาไปที่หลบภัยกันหมดแล้ว
แต่ยังมีคนอยู่ที่บ้านพักคนชรานะ
พวกเขาไม่เป็นไรหรอก พวกเขาอยู่ใต้ลม
ฉันต้องกลับบ้าน
- ทางนี้ไปไม่ได้ - อ้อมไปรอบภูเขา
- ไปล่ะนะ โซสุเกะ - ครับ
- ไม่นะ หยุด - ระวังคลื่นนั่นนะ
มันมาแล้ว
เผ่นเถอะ ลิซ่า
ปลากำลังตามเรามาครับ
คาดเข็มขัด โซสุเกะ
จับให้แน่นนะ
คลื่นนั่นหยุดไม่ได้เลย
- มีเด็กผู้หญิงตกลงไปครับ - ว่าไงนะ
เธออยู่ข้างบนปลา
ตรงไหน
ทะเลสูงขึ้นเรื่อยๆ
โซสุเกะ ลูกเห็นเธอตรงไหน
ตรงโน้นครับ วิ่งอยู่บนปลา
บนปลาเหรอ
ไปเถอะ โซสุเกะ
เกาะไว้นะโซสุเกะ เราเกือบถึงบ้านแล้ว
นั่นไงเด็กผู้หญิง
อันตรายนะ มากับเราดีกว่า
อยู่นี่นะ โซสุเกะ
โซสุเกะ รู้จักเธอเหรอ
โปเนียวเหรอ
ใช่ ฉันเอง
โปเนียวนั่นเอง
โปเนียวกลายเป็นเด็กผู้หญิงแล้ว ลิซ่า
ฉันกลับมาแล้ว
ฟังนะ เด็กๆ
ไม่ว่าทุกๆ อย่างจะแปลกแค่ไหน
เราต้องใจเย็นกันไว้
โอเค
ทำตัวดีๆ
ถอดเสื้อกันฝนออกซะ โซสุเกะ
เอานี่โปเนียว เธอถือโคมไฟไว้นะ
ฉันจะไปหาอะไรมาเช็ดตัวให้
มาในนี้ โปเนียว
กลิ่นเหมือนเธอเลย
โปเนียว
ได้ตัวแล้ว มาเช็ดตัวให้แห้งกันเถอะ
ผมสีแดงสวยจังเลย
แต่เสื้อผ้าเธอแห้งอยู่แล้วนี่
โปเนียวเคยเป็นปลา น้ำไม่ทำให้ตัวเธอเปียก
ฉันชอบจัง
เอาละ ใครอยากดื่มชาบ้าง
โปเนียว เอาไฟมานี่หน่อย
มาแล้ว
สงสัยจังว่าน้ำไหลหรือเปล่า
- แน่นอน - แน่นอน
- น้ำ - น้ำ
เรามีถังเก็บน้ำข้างนอก
แล้วแก๊สล่ะ
แจ๋ว
- เอาละ - เอาละ
มันคือโพรเพน
โอเค ไปนั่งได้แล้ว
- ได้เลย - ได้เลย
มาทางนี้ โปเนียว
นั่งลง แบบนี้
วางของลง
ต้องใช้มือนะ
ฉันใช้เท้าได้
ว้าว
พวกเธอทำอะไรกันเหรอ
เท้าเธอเหมือนมือเลย
นี่จ้ะ
ชานี่สุดยอดเลยล่ะ
นี่แหละที่ต้องการ
ตอนนี้เอาไงดี
หนูอยากกินแฮม
เธอชอบแฮมมากเลย
งั้นกินกันเถอะ
แต่เราต้องเปิดเครื่องปั่นไฟก่อน
เราต้องใช้ไฟฟ้าเพื่อคุยกับโคอิจิ
โคอิจิคือพ่อของฉัน
เขาเป็นพ่อมดชั่วร้ายหรือเปล่า
ไม่สิ พูดเป็นเล่น
เขาเป็นกัปตันเรือ
แล้วพ่อเธอล่ะ โปเนียว
ฟูจิโมโตะ! เขาขังหนูไว้เป็นนักโทษ
หนูหนีมา
แล้วแม่เธอล่ะ
หนูรักแม่
แม่น่ากลัวมาก
เหมือนลิซ่าเลย
ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย โปเนียว
บางทีเชื้อเพลิงอาจจะเก่าเกินไป
หรือมันอุดตัน
อุดตัน
มันตันตรงนั้น
สำเร็จแล้ว
สว่างจ้า
ว้าว โปเนียว
เสาอากาศ เสาอากาศ
เรือจมไปหมดแล้วหรือเปล่าครับ ลิซ่า
ฉันไม่เห็นไฟสักดวงเลย
ดังเกินไปแล้ว
เป็นอะไรเหรอ
แม้แต่วิทยุก็ไม่ทำงาน
นี่เจแอสี่แอลแอล เจแอสี่แอลแอล
ได้ยินหรือเปล่า โคอิจิ
ลิซ่า โซสุเกะ และโปเนียวอยู่ที่นี่
ทุกคนปลอดภัย
เรากำลังจะทานมื้อเย็นกัน
แฮม
พร้อมนะ ระวังนะ มันร้อน
มันยังไม่เสร็จ
ใช้เวลาสามนาที
ปิดตาไว้
ยังไม่เสร็จ
ห้ามแอบดูนะ โปเนียว
โอเค ดูได้แล้ว
แล้วก็... พร้อม!
- แฮม! - ดีแล้วนะ โปเนียว
โปเนียวหลับไปแล้ว
โปเนียวต้องเดินทางมาไกลแน่เลย
แม่ก็เดาว่างั้น
ดูสิโซสุเกะ ทะเลสงบลงแล้ว
เป็นเพราะโปเนียวหลับแล้วหรือเปล่า
ดูนั่นสิ
มันขยับ มีคนอยู่บนนั้น
คนจากบ้านพักเหรอ
หายไปแล้ว
นั่นเป็นถนนเส้นที่สูงที่สุด
โซสุเกะ อยู่นี่กับโปเนียวนะ
บางทีแม่อาจจะไปถึงถนนบนภูเขาได้
แม่จะไปบ้านพักคนชรา
ผมไปด้วยครับ
อยู่นี่กับโปเนียวนะ
ผมไปด้วย พาโปเนียวไปกับเราด้วยเถอะ
ผมไปด้วยนะครับ
โซสุเกะ บ้านเราเหมือนประภาคารกลางพายุ
มันพาแสงสว่างและความหวัง ให้กับผู้ที่อยู่ในความมืด
ต้องมีคนอยู่ที่นี่นะ
มีหลายๆ อย่างเกิดขึ้นที่แม่ไม่เข้าใจ
แต่ตอนนี้แม่เป็นห่วงคนที่บ้านพักคนชรา
แค่รู้ว่าลูกอยู่ที่นี่ก็จะช่วยแม่ได้แล้ว
ไม่ต้องห่วงนะ แม่สัญญาว่าจะกลับมา
สัญญานะครับ
แม่สัญญา
สัญญาแล้วนะ
แม่รักลูกนะ โซสุเกะ
เห็นไฟจากเมืองแล้ว
ในที่สุด ตอนนี้เราก็นำทางเรือได้แล้ว
ไม่เคยเห็นเมืองนี้มาก่อนเลย
นี่พายุพัดเราไปอเมริกาเหรอ
นั่นไม่ใช่ภูเขา
และนั่นก็ไม่ใช่ท่าเรือ
พวกนั้นเป็นเรือทั้งหมด
คลื่นพาเรือพวกนั้นไปรวมกันเป็นภูเขาอยู่ตรงนั้น
มันคือสุสานเรือ เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
เราเสียพลังงานไปแล้ว
ชะลอเรือ ถอนสมอ
ได้เลย
มีบางอย่างกำลังมาที่นี่
เทพธิดาแห่งท้องทะเลเหรอ
- เรากำลังขยับ - มีคนมาช่วยเราแล้ว
เธอนั่นเอง เทพธิดาแห่งท้องทะเล
ช่วยเราให้พ้นภัย...
สูงกว่านี้ สูงกว่านี้อีก...
เวทมนตร์สิ่งกีดขวางเหรอ
เธอไปเรียนมาจากไหนกัน
สวรรค์ทรงโปรด เธอเป็นมนุษย์แล้ว
ระวังหน่อยสิ ทำอะไรของพวกเธอ
หยุดนะ พวกเธอ มันไม่ปลอดภัย
หยุดเดี๋ยวนี้
ฉันแค่พยายามจะช่วยพี่สาวพวกเธอนะ
เธอมาแล้ว เธอตอบรับที่ฉันเรียก
ฟูจิโมโตะ...
คุณมาแล้ว ที่รักของผม
ช่างเป็นทะเลที่งดงาม
เต็มไปด้วยเวทมนตร์
ราวกับว่าฉันกลับไปอยู่ในทะเลที่กว้างใหญ่
คือว่าโปเนียวน่ะ เธอได้ชิมเลือดมนุษย์เข้าไป
และขโมยยาผมไปหมดเลย
โปเนียวเหรอ ชื่อเพราะจัง
ทั้งหมดนี่เป็นความผิดผม
ผมควบคุมเธอไม่ได้เลย
มันวุ่นวายสุดๆ
เธอไม่เข้าใจว่าเธอทำอะไรลงไป
ตอนนี้เธอเป็นมนุษย์แล้ว และเธอวิ่งหนีไปบ้านเด็กผู้ชาย
ถ้าเราไม่หยุดเธอ โลกนี้ต้องจบสิ้นแน่
ไม่นะ ดาวเทียมตกมาแล้ว
สนามแรงโน้มถ่วงของโลก...
อยู่นิ่งๆ
โซสุเกะ... นั่นชื่อเขาใช่มั้ย
พวกเธอรักพี่สาวเธอใช่มั้ย
ฟังนะที่รัก ถ้าโปเนียวกลายเป็นมนุษย์จริงๆ ล่ะ
ใช้เวทมนตร์เก่าแก่
ถ้าความรักของโซสุเกะเป็นรักแท้ เธอจะสูญเสียพลังไปตลอดกาล
แต่ถ้าไม่ใช่รักแท้ เธอจะกลายเป็นฟองคลื่น
ที่รัก พวกเราทั้งหมดมาจากสิ่งนั้น
แต่เขาอายุห้าขวบเองนะ
หลับให้สบายนะ เด็กน้อยทั้งหลาย
โซสุเกะ
อรุณสวัสดิ์ โปเนียว
อรุณสวัสดิ์ โซสุเกะ
เราเกือบโดนน้ำท่วมแล้ว
ลิซ่าไปไหนเนี่ย
คงติดอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ถ้าเรามีเรือก็ดีสินะ
นั่นไงเรือ
เราเข้าไปไม่ได้หรอก
ได้สิ
เจ๋ง!
เทียนก็ใหญ่ขึ้นด้วย
เราเข้าไปได้
เจ๋งเลย
เจ๋ง
จับด้านนั้นนะ
โอเค
พร้อมนะ
พร้อม
ออกทะเลได้เลยนะเนี่ย
เยี่ยมมาก ไม่มีรูรั่ว
ตอนนี้เราต้องเติมหม้อไอน้ำ
น้ำเข้าไปทางนี้
แล้วก็เข้าไปในหม้อไอ้น้ำ
เร็วเป็นจรวดเลย
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
เรียบร้อยดี
ใช่เลย
- เรียบร้อยดีเหรอ - เรียบร้อยดี
เรียบร้อยดี เรียบร้อยดี
(ไม้ขีดไฟ)
ร้อนเหรอ
ร้อนจัง
- มันร้อน - ร้อน
เทียนติดไฟแล้ว
ติดไฟแล้ว
ร้อนๆ ร้อน
ร้อนใช่มั้ยล่ะ
เยี่ยมเลย
- ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว โซสุเกะ - ใช่เลย
- เยี่ยมไปเลยใช่มั้ยล่ะ - ใช่
สนุกจังเลย
ไฟติดอยู่ใช่มั้ย
มันร้อนใช่มั้ย
มองข้างหน้าไว้นะ ฉันจะคุมหางเสือเอง
โอเค ฉันจะดูทางให้
มีถนนตรงนั้น
นั่นคือถนนที่ลิซ่าเดินทางไป
ลิซ่าไม่ได้อยู่ที่นั่น
ต้องอยู่สิ เขาสัญญากับฉันไว้แล้ว
ปลาโบราณจากยุคดีโวเนียน
นั่นมันโบธริโอเลพิส
- ส่วนนั่นก็... - ดิปโนรินคัส
ดิปโนรินคัส
ตัวนั้นใหญ่มากเลย
นั่นดีโวนินคัส
ดีโวนินคัส
หวัดดี
นั่นเรือนี่นา
หวัดดี
พวกเขากำลังเรียกเรา
หวัดดี
ทางโน้น
ดีใช่มั้ยล่ะ
ตอนนี้ล่ะ โปเนียว
- สวัสดี - สวัสดีครับ
เรือสวยจริงๆ เลยนะ
เธอเป็นลูกของลิซ่านี่นา
เขาไม่ใช่ลูกนะ เขาคือโซสุเกะ
นี่โปเนียวครับ
ฉันโปเนียว ฉันเคยเป็นปลา
ปลาเหรอ
โปเนียว ชื่อเพราะจังเลย
อื้อ
เห็นลิซ่าบ้างหรือเปล่าครับ
ลิซ่าเหรอ
ไม่ได้อยู่กับเธอหรอกเหรอ
แม่อยู่ที่บ้านพักคนชรา
บ้านพักเหรอ
นี่ลูกฉัน
ตายละ เป็นอะไรไปจ๊ะ
ให้เราเหรอ
ยื่นแก้วไป
ขอบใจจ้ะ
ลองชิมเลยดีกว่า
อร่อยจังเลย
ลิซ่าเป็นคนทำ
ให้เด็กกินสิ
โทษทีนะ แต่เขายังกินซุปไม่ได้หรอก
แต่นี่จะช่วยให้ฉันมีนมให้เขาดื่ม
ลิซ่าก็ให้นมผมดื่มเหมือนกัน
โปเนียว ฉันขอซุปนี่ได้หรือเปล่า
ได้สิ
ขอบใจจ้ะ
คนจากเมือง
เหมือนมีเทศกาลเลย
ไง พวกเธอ ต้องการความช่วยเหลือหรือเปล่า
ขอบคุณครับ ตอนนี้พวกเราไม่เป็นไร
งั้นช่วยตามเรามาด้วยครับ
เราจะไปที่โรงแรมบนยอดเขา
โอเค จะตามไปครับ
คนในเมืองไปรวมกันอยู่ตรงนั้น
ดีใจจังที่ทุกคนไม่เป็นไร
ระวังนะ โปเนียว
รอเดี๋ยวนะ
นม
ตายละ...
นม
เธอกินแฮมหมดแล้ว
ขอบใจจ้ะ แบบนี้ฉันจะมีนมดีๆ ให้เขาดื่ม
เธออยากได้เทียนอีกเล่ม ไว้ใช้บนเรือมั้ย โซสุเกะ
ขอบคุณครับ โปเนียวจะทำให้มันใหญ่ขึ้น
- ระวังตัวด้วยล่ะ - ขอบใจนะจ๊ะ
เป็นอะไรไปจ๊ะลูก
อย่าร้องนะ
โปเนียว
โซสุเกะ
นั่นโซสุเกะนี่
จริงด้วย
ลิซ่าอยู่ไหนล่ะ
ไม่ได้อยู่กับเธอหรอกเหรอ
เดี๋ยวผมจะไปรับลิซ่า
ลิซ่ารอดจากคลื่นลูกนั้นใช่มั้ย
โซสุเกะ พาฉันไปด้วยสิ
ไว้ทีหลังนะ คุมิโกะ ฉันยุ่งอยู่
ทุกคนจากบ้านพักอพยพไปที่สวนสาธารณะกันหมด
- รักษาตัวด้วย - โชคดีนะ
เราจะส่งเรือไปช่วยพวกเขาทีหลัง
โชคดีนะ กัปตัน
ได้เวลาจุดเทียนเล่มใหม่แล้ว โปเนียว
ดีนะที่เราเพิ่งได้เทียนเล่มใหม่มา
โอ๊ย ยังร้อนอยู่เลยนะเนี่ย
บ๊ายบาย
โปเนียว เธอทำให้เทียนใหญ่ขึ้นได้มั้ย
ได้สิ
เธอง่วงเหรอ โปเนียว
โปเนียว
มันตื้นพอที่จะเดินได้
ฉันเห็นถนนแล้ว
เรือเป็นอะไร!
โปเนียว
โปเนียว ตื่นสิ
โซสุเกะ...
อย่าทำให้ฉันกลัวสิ
ฉันคิดว่าเธอจะกลายเป็นปลาแล้ว
รถของลิซ่า โปเนียว นั่นรถของลิซ่า
ลิซ่า
นี่เรือของเธอ
มีน้ำออกมาจากตาเธอด้วยล่ะ
ไปตามหาลิซ่ากันเถอะ
อื้อ
(ดอกทานตะวัน)
- เธอลืมแซนด์วิช - ใครอยากได้กันล่ะ
ดูสิ นั่นปลาวาฬ
สุดยอดจริงๆ
เข่าฉันไม่เจ็บอีกแล้ว
ตอนนั้นเรากลัวอะไรกันนะ
นี่คือโลกหลังความตายงั้นเหรอ
ใครสนกัน มันสุดยอดมาก
ทุกคน ช่วยมารวมตัวกันหน่อยครับ
มาแล้ว
ไปกันเถอะ
การวิ่งนี่ทำให้รู้สึกดีจริงๆ
เจอกันตรงนั้นนะ
ฉันชนะ
เร็วจังเลย คาโยะ
เงียบหน่อยทุกคน
ช่วงเวลาสำคัญมากถึงแล้ว
โซสุเกะกับโปเนียวกำลังจะมา
ตายแล้ว
ความรักจะชนะหรือเปล่า
ฉันตื่นเต้นจังเลย
น่ารักจริงๆ
เงียบหน่อยน่า
ทุกคนมาอยู่ที่นี่เพื่อเป็นพยาน
ช่วยอดทนรอกันหน่อย
คุณฟูจิโมโตะ คุณจะไม่ทำอะไร ไม่ดีกับโซสุเกะกับโปเนียวใช่มั้ย
เหลวไหลน่า เขาเป็นพ่อเธอนะ
ไม่อยู่แล้ว
ถ้าพวกเขาผ่านการทดสอบ...
ขอตัวนะ
ช่างเป็นสุภาพบุรุษที่น่ารักจริงๆ
ลิซ่าไปไหนแล้วเนี่ย
เธอคุยกับแม่ของโปเนียวมานานแล้วนะ
ต้องเป็นเรื่องยากสำหรับลิซ่าแน่ๆ
สงสัยจังว่าคุยเรื่องอะไรกัน
มาหาคำตอบกัน ลิซ่าจ๊ะ
ลิซ่า
พวกเราเชียร์โซสุเกะกับโปเนียวนะ
ลิซ่า
เป็นห่วงแย่เลยเนอะ
โซสุเกะไม่เป็นอะไรหรอก
เขาเป็นเด็กที่แข็งแรงมาก
ขอบคุณนะคะทุกคน เขาต้องอยากให้ทุกคนเอาใจช่วย
แน่อยู่แล้ว
โปเนียว มีอุโมงค์ด้วย
(สวนเทศบาลซันโจอยู่ข้างหน้า)
(ช่องทางเดียว เลี้ยวกลับได้)
(หยุด - ให้ทาง)
(หยุด)
ฉันเคยมาที่นี่แล้ว
โปเนียว
ฉันไม่ชอบเลย
อย่าปล่อยมือฉันนะ
โปเนียว
โปเนียว ได้โปรด อย่าตายนะ
โปเนียว
ตื่นสิ โปเนียว
นี่ อย่าปลุกเธอนะ
ฉันรอเธออยู่นะ โซสุเกะ
ลิซ่ากับคนแก่ทั้งหลายก็กำลังรออยู่
ลิซ่าเหรอ
ไม่มากับฉันเหรอ เธอกับโปเนียวน่ะ
ค่อยๆ มานะ อย่าปลุกเธอล่ะ
โซสุเกะ
อย่าไปฟังเขานะ
เขาหลอกทุกคนให้ไปกับเขาหมดแล้ว
- โทกิ... - แต่เขาหลอกฉันไม่ได้หรอก
ไม่มีเวลาแล้ว ฉันขอบอก
ไม่เห็นเหรอว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
ถ้าดวงจันทร์เข้ามาใกล้กว่านี้ เราไม่รอดแน่
ทำได้แค่นั้นเองเหรอ
- โซสุเกะ มานี่ - ให้ตาย
ฟังนะ โซสุเกะ เธอคือ ความหวังเดียวของดาวดวงนี้
อย่าให้ฉันใช้กำลังเลยนะ
โปเนียว
นี่เธอทำกับพ่อเธอแบบนี้เหรอ
โปเนียว
วิ่งสิ โซสุเกะ
เธอไม่เข้าใจ
เธอทำได้
กระโดด
แล้วไงต่อล่ะ
ลิซ่า
โซสุเกะ
โปเนียว
ดูนั่นสิ
เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย
เธอคือโซสุเกะสินะ
สวัสดีครับ คุณคือแม่ของโปเนียวหรือเปล่า
ใช่จ้ะ
ฉันอยากขอบคุณที่พาลูกสาวฉันกลับมาหาฉัน
โปเนียวได้ทำลายผนึกเวทมนตร์ เพื่อที่จะกลายเป็นมนุษย์
ในการจะเป็นมนุษย์
เธอจะต้องมีผู้ชายที่เข้าใจและยอมรับเธอ
เธอรู้หรือเปล่าว่าโปเนียวเคยเป็นปลา
ครับ
เธอกลายเป็นนางเงือก เพราะเธอได้ชิมเลือดของเธอ
จริงด้วย
โปเนียวเลียแผลผมแล้วทำให้แผลดีขึ้น
เพราะงั้นเธอเลยกลาย เป็นครึ่งปลาครึ่งคนเหรอครับ
เธอยอมรับโปเนียวแบบนี้ได้หรือเปล่า
ผมจะรักโปเนียวเสมอ ไม่ว่าเธอจะเป็นปลาหรือมนุษย์
หรือตรงกลางระหว่างนั้นก็ตาม
มาเถอะ โปเนียว
โซสุเกะได้สัญญาแล้วว่าจะยอมรับเธอ ในแบบที่เธอเป็น
แต่ในการเป็นมนุษย์ ลูกจะต้องยอมเสียพลังไปก่อน
ทำได้หรือเปล่าจ๊ะ
ได้
จูบที่ฟองนี้เมื่อเธอกลับไปบนแผ่นดิน
และโปเนียวจะกลายเป็นเด็กผู้หญิง ห้าขวบตัวเล็กๆ
เยี่ยมไปเลย โปเนียว
ขอบคุณนะครับ คุณแม่ของโปเนียว
ตอนนี้โลกก็ปลอดภัยอีกครั้ง
เยี่ยมเลย โซสุเกะ
โซสุเกะ
ขอบคุณนะ ลิซ่า
ขอบคุณค่ะ แกรน มามาเร่
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
รอก่อน เดี๋ยวฉันเอารถเข็นให้
ไม่ต้องหรอก เราจะเดินเอง
น่าตื่นเต้นจริงๆ
ฉันเชื่อว่าเรือลำนี้เป็นของเธอนะ
ขอบคุณครับ
หวังว่าเธอจะยกโทษให้ฉันนะ
ดูแลโปเนียวดีๆ นะ
นั่นเรือของโคอิจินี่นา
โคอิจิ
นั่นลิซ่า แล้วก็โซสุเกะด้วย
ดูสิโปเนียว เรือของโคอิจิ
โปเนียว โปเนียว โปเนียว ปลาตัวน้อย
ที่มาจากทะเลสีฟ้า
โปเนียว โปเนียว โปเนียว เด็กผู้หญิง
ที่มีพุงกลมๆ ใหญ่ๆ
แตะๆ กระโดดๆ
เท้านี่ดีจังเลย ดูฉันวิ่งนะ
จับๆ เหวี่ยงๆ
มือนี่ดีจังเลย มาจับมือกันไว้เถอะ
ตอนที่ฉันกระโดดกับเธอ
ใจฉันก็เต้นรัว
เคี้ยว จูบ กอด
ฉันรักเธอ
เจ้าตัวน้อยสีแดง
โปเนียว โปเนียว โปเนียว ปลาตัวน้อย
ที่มาจากทะเลสีฟ้า
โปเนียว โปเนียว โปเนียว เด็กผู้หญิง
ที่มีพุงกลมๆ ใหญ่ๆ
(จบ)
คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ